ขัดขวาง

เวลา 22.09 น. ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง

หลังจากเรื่องราวร้ายๆผ่านไปได้ไม่ทันข้ามวัน
เราอยากจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับแม่ที่เรารัก
สุดท้ายแล้ว ชีวิตจริงมันก็ยิ่งกว่าละครน้ำเน่า

แม่แอดมิดเข้า รพ. เนื่องจากร่างกายอ่อนเพลีย
และไม่ได้กินข้าวมาตั้งแต่เมื่อวานเย็น 
(ไม่ขอพูดถึงสาเหตุที่เกี่ยวเนื่องกัน)
หมอบอกว่าอาการของแม่ไม่เป็นอะไรมาก
อยากให้กินข้าวและนอนพักผ่อนเยอะๆ
กินยาตามหมอสั่งแค่นี้ก็หายและกลับบ้านได้
เรามีความหวังใจขึ้นมาว่าแม่เราไม่เป็นอะไรแล้ว
และเราจะได้อยู่ดูแลแม่อย่างสงบสุขเสียที
แต่ทว่ามันกลับไม่ราบรื่นเหมือนที่คิด...

บรรดาพี่น้องของแม่ทราบเรื่องก็มาที่ รพ.
และไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร ด่าใส่อย่างยับเยิน
ประกอบไปด้วย ป้านิด (พี่สาวคนโตของแม่)
ป้าเอิบ (พี่สาวคนรองของแม่) น้าแจ่ม (น้องสาวคนเล็กของแม่)
และ น้าชิน (น้องชายคนเล็กของแม่) 
ทั้ง 4 คนนี้คือพี่น้องของแม่ที่มาอาศัยอยู่ กทม.
และเป็นคนที่ตั้งแง่รังเกียจเราตั้งแต่วันที่เราทำงานที่บัวแก้ว
ป้านิดเริ่มเปิดศึกน้ำลายก่อนใคร โดยมาด่าเราว่า
เราเป็นต้นเหตุที่ทำให้แม่เราต้องเป็นแบบนี้
แล้วคนอื่นๆก็ด่าผสมโรงตามๆมา เราแทบจะเถียงกลับคำต่อคำ
เมื่อเป็นเด็กที่ชอบเถียงผู้ใหญ่แบบนี้ (เถียงอย่างมีเหตุผล)
ป้าๆน้าๆเลยลั่นวาจาว่า .... 

"ต่อไปนี้ห้ามเข้ามาเยี่ยมแม่อีก พวกฉันดูแลพี่น้องฉันได้
แกอย่าเข้ามาใกล้แม่แกแม้แต่ปลายเตียง ไม่อย่างนั้น
จะเรียก รปภ. มาลากตัวฐานบุกรุกและทำร้ายร่างกาย
แกจะไม่มีสิทธิในตัวแม่แกอีกต่อไป และอย่ามาหาแม่แกอีก
อย่าเรียกร้องอะไรในตัวแม่ โตแล้วไม่ใช่เหรอ อยู่คนเดียวได้นี่
แล้วจะมาอยู่กับแม่ทำไม เลี้ยวตัวเองให้รอดก่อนแล้วค่อยมา
เลี้ยงแม่ ลูกอกตัญญูแบบนี้มีใครเค้าอยากได้เป็นลูกน้องหรือเพื่อน
แม้แต่ญาติก็ไม่เอา ไอ้คนใฝ่ต่ำรักชั่ว อย่าเอาเลือดสกปรกมาแตะ
ต้องตัวแม่แก จำใส่กะลาหัวไว้ว่าเลิกมาหาและอย่าเจอแม่แกอีกเลย
อย่าหาว่าไม่เตือนนะ..."

สิ้นคำพูดป้านิด น้ำตาของลูกแทบไหลและทรุดลงตรงหน้า
มองแม่ที่นอนน้ำตาซึมอยู่บนเตียงแต่แม่ทำอะไรมากไม่ได้
แม่พยายามบอกป้าๆน้าๆว่าอยากให้เราอยู่ แต่ไม่มีใครฟัง
เราผิดอะไร มันร้ายแรงขนาดนี้เลยเหรอถึงได้ขัดขวางแบบนี้
เมื่อความพยายามเราไม่เป็นผล เราขอออกไปดีกว่า
ก่อนจะไปเราจะเข้าไปกราบลาแม่ แต่เขาไม่ให้เข้า
แถมยังผลักเราออกจากห้องไป เราเดินร้องไห้ออกมา
เหมือนคนสิ้นหวังกำลังใจ จะทำยังไงให้เราได้เจอแม่อีกครั้ง

แม่จ๋า...แม่อยู่ดูแลตัวเองให้ดีๆนะคะ 
หนูจะพยายามหาโอกาสไปหาแม่
ถึงแม้ว่าใครจะกีดกัดหรือขัดขวาง
เชื่อว่าสายใยของแม่ลูกไม่มีทางขาดกัน

รักแม่เสมอนะคะ
Fai
25/8/2017